"bir kitap okudum ve hayatım değişti"

aht dan saatleri ayarlama enstitüsü romanını ek puan icin okuyan ogrencilerden birinin yorumudur. bu romana boyle de bakılabilirmiş:

"romanı kisisel düşünceme göre değerlendirecek olursam öncelikle bu kitabı okutturduğunuz icin size cok tesekkur ederim. bu kitap sayesinde azmin kazanamayacağı bir şey olmadığını anladım ve ben de bir kitap yazmaya karar verdim. doğru dürüst eğitim almayan hayri irdal'in olmayan bir şahsın hayatını roman haline getirmesi bence takdir edilmelidir."

...

"
Hulasa bu yanlış bilmem hangi camiin 999 penceresi gibi tek eksiğiyle zihinleri dolduran bir şeydi. isabet tam olsaydı, birisi kalkıp onu pekala tesadufe yorabilirdi. çünkü bütün tefarruat ortadan kendiliğinden silinecekti....insan işlerinde hatanın oynadığı rolü bilmem bundan iyi gösteren misal var mıdır?"
aht, s.a.e., s.48

yol

benim gibi insanlarda huzursuzluk nerdeyse dogustandır. cok daha genc oldugum donemlerde dönüp dolaşıp yerime yerleşmeme engel olan, beni bazı bazı aldıgım nefese yabancılastıran bu duyguyla intiharımsı bir alıp veremedigim oldugu muhakkak.ancak uzun bir suredir huzursuzluk beni ben yaptıgını farkettigim, içimde bana neyi nasıl yapmam gerektigini fısıldayan bir yol gosterici yaslı ebeye donustu. ben bu duyguma alısmaktan cok guvenmeyi ogrendim, beni ben yapan.

huzursuzluk diz boyu oldugunda kaçmalı. en sevdiginiz, en yakın oldugunuz,ya da bu duyguları hissedip hissetmediginizi bile bilmeyip sadece ışıltısına guvendiginiz bir arkadasınızı tutup kolundan onune bir kahve, yanına likor ve dilde bir hikayeyle beslemeyi bilmelisiniz. x kişisi gidrek sevdigim bir adam oluyor, uzerinden silindir gecmiş gibi duran hayat oykusu, gunde icilen3 ilaç.. bu hikaye de onun huzur-suzluk hikayesi. o cepte hergun yeni bir şarkı, gulumseme, kendine ait huzursuzluguyla kapımı calıyor. hergun kahvemizi iciyoruz, ben sunu sunu izleyip okumaktan bahsederken, o ingiltereye, hollandaya olmadı antalyaya birlikte gitmekten bahsediyor.

ama bu sefer o bahsederken ben onu ayartıp kapodakyaya gitmeye ikna ettim. benden boyle bir teklif beklemediginden sanırım sasırdı, bir gun dusunme muddeti istedi. ben erkeklerin dusunenlerini tahmin edersiniz ki cok severim. bunu soylerken de kendi cevresinde bir tur attı. fena sevimli bir adam. cumartesi, pazar yollar.... araba kullanma işini ona sattıgımdan butun manzaranın tadını çıkardım. nigdede sevdigimiz bir arkadas ,8-10 kişilik muhteşem bir sıcak sarap partisi duzenledi, x hic olmadıgı kadar içti içti ve guzelleşti. sonra urgup felan derken, bi sekilde geri gelmeyi basardık. bana durmadan "hocam hocam" diyen bir adam x, benim kurumdaki höthötçü hallerime alısık oldugundan muhafazakar oldugumu iddia eden. muhtemelen onu uzaktan sevmeyi basarabildigim icin de biraz. benim gezgin dunyama, arkadaslıklarıma girdikçe bana sasıran, kendi büyük huzursuzluğuna ragmen yine de oraya tatlı bir sekilde yerleşmeyi basaran. yolda olmanın, yol hikayelerinin de zaten kendince güzelliği vardır . yol işte, bir çeşit gökyüzünde gezen iki büyük balon. daha nasıl anlatılabilir.