sonra her şey birdenbire çirkin,
birdenbire çirkin,
birdenbire
çirkindi
bozuldu bir akşamüstü kıyılara çıkmak çünkü
eller bir soğuk el resmine girip dondular.
ay çürüdü
her şey bir hizada kaldı,
bütün eşyaları kaldırdılar
o kaldı
bir o kaldı: gelişen korku.
(edip cansever/tragedyalar v-v)
4 yorum:
deli kadın hikayeleri'ne henüz başlamadım ama kuvvetli bir biçimde a ay'ı yeniden izlemek gerektiğini hissediyorum. ama sorun şurada; başlamadan önce mi yoksa bittiğinde mi? belki de orata yerinde?
neden illa birlikte..
film bana sevim burak'ı anımsattı bu arada daha fazlaca.
kitap henüz sırasını beklese de (biliyorsunuz kız ölecek ve benim ona soylu bir ölüm tesis etmem gerek. bu yüzden bu ara elimde 'güzel sanatların bir dalı olarak cinayet'le dolanıyorum) arada sayfalarını karıştırıyorum. a ay çağrışımlarının bu sayfalarla alakası olduğunu inkar edecek değilim.
iyi okumalar..
sessiz kaldım yaptıklarınız karsında...
Yorum Gönder